Tamil is een hele oude taal. Er zijn teksten gevonden van 2000 jaar geleden.
Wil je wat Tamil woorden leren?
Vannakam betekent "hallo", "welkom" en "goede morgen"
Nanri betekent "dank je ". Maar er wordt in Tamil Nadu veel minder 'dank je wel' gezegd dan in het Nederlands
Roepie is de naam van het Indiase geld.

Nu weet je de betekenis van deze woorden, maar je kan ze nog niet schrijven.

Tamil gebruikt andere letters dan het Nederlands.

Een Tamil letter geeft vaak een medeklinker en een klinker weer. Bijvoorbeeld ka (= k + a), ki (= k + i), co (= c + o), cu (= c + u).

Chennai is erg vervuild en het verkeer is er vreselijk druk en lawaaierig. Allerlei soorten vervoermiddelen rijden kriskras door elkaar. Je hebt snelle auto's en motoren, maar ook langzame ossenwagens, fietsen en auto-rikshaws. De meeste mensen nemen de bus als ze ergens naar toe moeten. De bussen in India zijn overvol en nemen niet alleen mensen mee, maar ook kippen en geiten.

India kent veel verschillende werelden. Dat komt niet alleen door de hogere en lagere kasten, maar ook door de kloof die er ligt tussen mensen uit de stad en die van het platteland. Dorpelingen zien er anders uit dan stadsmensen. Ze hebben een ander accent en andere gewoontes. Ze vereren op een andere manier hun goden en vieren andere festivals.

Maar kaste-regels bestaan nog steeds. Mensen van een hoge kaste eten bijvoorbeeld geen voedsel wat klaargemaakt wordt door iemand van de lage kaste of door een onaanraakbare. Onaanraakbaren horen tot geen enkele kaste en worden tegenwoordig Dalit of 'scheduled kaste (SC)' genoemd. Zij leven meestal in een aparte wijk, die losstaat van het 'echte' (kaste) dorp. Soms wordt het hen niet toegestaan om water te halen uit dezelfde bron als de overige dorpelingen. Zelfs niet als hun eigen bron is opgedroogd gedurende de hete zomer.

Het kaste-systeem is ook nog steeds erg belangrijk bij huwelijken. Mensen van de ene kaste trouwen meestal niet met iemand van een andere kaste. Op het platteland van Tamil Nadu is het het beste als je trouwt met een neef of nicht. Een meisje trouwt dan de zoon van haar moeder's broer. En een jongen trouwt de dochter van zijn vader's zus. De huwelijken worden meestal door de ouders georganiseerd: zij beslissen met wie hun zoon of dochter gaat trouwen.
Moderne jongeren kiezen tegenwoordig ook wel eens voor een liefdeshuwelijk, waarbij de jongen en het meisje zelf bepalen met wie ze willen trouwen. Bij dat soort huwelijken lopen de kasten vaak door elkaar. De ouders zijn het daar lang niet altijd mee eens.

Mannen dragen een kortere lap stof, die ze om hun heup slaan als een rok of een wikkel-doek. Een dhoti of vesthi is altijd wit, een lungi is kleurig. Tegenwoordig verandert de mode en zijn er veel jongens die net als wij een spijkerbroek dragen.

Hindoeisme is de grootste religie in India. Andere belangrijke religies in dit grote land zijn de Islam, Christendom, Jainisme, Boedisme en de religie van de Parsi's.

Wil je meer weten over de goden van het Hindoeisme. Weet waar je aan begint. Het Hindoeïsme kent zoveel goden. De meeste goden hebben ook nog verschillende namen. In het Zuiden noemen ze de Godin anders dan in het Noorden van India. Dus is het niet gemakkelijk om deze godsdienst te begrijpen.

De bekendste goden zijn Shiva, zijn vrouw Parvati, en hun zonen Ganesha en Murugan. Dan heb je Vishnu en zijn vrouw Laksmi, de godin Kali, Brahma en zijn vrouw Saraswathi. Je kan ze herkennen aan de attributen die ze bij zich hebben en hun kleuren.
Iedere god vervult een andere functie. Ganesha, de god met het olifantshoofd, ruimt alle barrières uit de weg. Daarom wordt voor elke klus en voor elk ritueel eerst Ganesha aangeroepen. Saraswathi is de godin van de wijsheid en de kunsten. Mensen bidden tot haar bij een examen en theatervoorstelling. Hindoeïsme kent verschillende uitingsvormen. Veel families hebben een klein altaar in hun huis waar plaatjes en beelden van hun favoriete god staan. Ze brengen offers aan hun Goden thuis maar gaan ook naar de tempel.

Er zijn verschillende soorten tempels in Tamil Nadu. Grote tempels met galerijen en een watertank en kleine tempeltjes langs de weg. Sommige tempels hebben hun eigen olifant. Soms gaat die olifant prachtig versierd over straat.

In dorpen wordt de Hindoe religie op een andere manier beleefd dan in de grote tempels, waar de Bramaanse priesters de scepter voeren. . In de dorpen is de moeder-Godin het allerbelangrijkste. Elk dorp heeft haar eigen naam voor deze moeder-Godin. Ze wordt bijvoorbeeld Ponniyama, Tulakanattam, Mariyamma of Draupadi genoemd. De Godin heeft veel macht. Ze is de aarde en het water. Ze is als een moeder voor alle mensen. Je moet haar op tijd en op de goede manier verzorgen en eren. Anders wordt ze erg boos en brengt ze ongeluk over het dorp. Vroeger geloofden mensen dat de woede van de Godin besmettelijke ziektes opriep.

Soms worden er kleine tempels gebouwd voor de Godin van het platteland. Maar dat is niet noodzakelijk. Een eenvoudige steen aan de rand van een dorp is voldoende om de Godin te vertegenwoordigen. Gedurende een festival wordt het beeld van de Godin rondgedragen in een processie. Soms is dat alleen een met bloemen versierde kruik die de Godin symboliseert. 's Nachts wordt het beeld of de kruik voor het podium geplaatst, zodat de Godin de Kattaikkuttu-voorstelling kan zien. Een Kattaikkuttu voorstelling is namelijk een offer voor de Godin.

Als ze niet op de goede manier en niet op tijd wordt vereerd wordt de Godin boos en brengt ze ongeluk in het dorp. Maar als ze tevreden is zal er voldoende regen vallen in de regentijd. Regen is erg belangrijk voor een goede oogst en de economie van een dorp. Als de regen wegblijft en de velden droog liggen kan een Kattaikkuttu voorstelling helpen. De Godin zal hierdoor een beter humeur krijgen en men hoopt en gelooft dat na de voorstelling de regen zal komen.